راستی من امروز 26 سالم تموم شد و وارد 27 سال شدم

لمس 26 تا بهار از زندگیم که واسم پر ثمر بوده مبارک

به خاطرش از معبودم سپاسگذارم.از پدر و مادرمم که واسه

بزرگ کردنم،تربیت و مراقبت ازم تلاش کردن و زحمت

زیادیم کشیدن ممنونم.امیدوارم یه روزی بتونم فقط ذره ای

از اینهمه فداکاری و زحمت بی مزدی رو که واسم کشیدن جبران کنم

از قول ابی:در زمان آغاز فعالیت من در ایران بیشتر موسیقی اون زمان

تعلق پیدا میکنه به کارهائی به اسم کوچه بازاری.در کنارش خانم مرضیه،

پروین و دلکش فعالیت میکردن.این نوع کار در زمانی که من 10 ساله بودم

اجرا میشد.منم اون زمان واسه بچه های محل و دوستانم میخوندم،یعنی حدود

45-46 سال پیش.بعد از اینکه دیپلم گرفتم عشق به خوندن همه وجودمو در بر

گرفت.رو این حساب خوندن رو با گروه بلک کتز شروع کردم،که خواننده هاش

فرهاد،شهبال شب پره،شهرام شب پره و خودم بودیم.وقتی وارد این گروه شدم

کارم به شکل جدی شروع شد،یعنی حدود 37 سال پیش.کار من تو اون گروه

خوندن شعرهای انگلیسی بود بدون اینکه حتی معنی و مفهومش رو بدونم.در

واقع چیزی بود که به ذهن میسپردم.در واقع اینجوری بود که من وارد دنیای

خوانندگی شدم.در ابتدای آغاز کارم یه شب هنر پیشه معروف آقای ایرج قادری

رو دیدم و ایشان ازم خواستن آهنگی واسه فیلمشون بخونم و من آهنگی رو

خوندم به اسم عطش.آهنگ دوم رو هم خوندم به اسم چرا چرا و بعد آشنا شدم

با آقای محمد شمس.محمد شمس کاری داشت به اسم شب یا خورشید تو خوابه

ولی اسم اصلیش شب هست.هر زمانی که صحبت از این آهنگ میشه ربط

پیدا میکنه به مرحوم فرخزاد.مرحوم فرخزاد شوئی داشت به اسم میخک نقره ای

و آهنگ شب رو 3-4 بار تو برنامش پخش کرد.شاید استارت اولیه کار من رو

بشه گفت شروعش از اینجا بود چون مردم رو آشنا میکرد با شخصی به نام

ابی .هم با صداش و هم چهرش از طریق تلویزیون که این کار خیلی به من

کمک کرد.این کار شانسی به من داد که آشنا بشم با مرحوم استاد بابک بیات

و ایرج جنتی عطائی.

ابی علت ریش گذاشتن خودشو اینطور بیان میکنه:باقی دوستان رو نمیدونم

ولی خودم به این علت که هر شب اجرا داشتم باید صورتم رو میتراشیدم.

در واقع اولین باری که ریش گذاشتم به این خاطر بود که به صورتم کمی

استراحت بدم.الانم گاهی وقتها دلم واسه تیغ چپ تراش تنگ میشه که ریشمو

از پائین به بالا بتراشم. بعد به چهرم نگاه کردم و دیدم چون صورتم استخوانی

هستش ریش بهم بیشتر میاد.آخرین بار هم که ریشم رو زدم سال 1970 میلادی

بود و دیگه از اون تاریخ به بعد ریش گذاشتم.

ابی در مورد بازی تو فیلم بوی گندم اینطور میگه:هنر پیشگی هیچوقت شغلم نبوده

و نخواهد بود.من تو اون فیلم بازی کردم ولی هیچوقت از انجامش خوشحال نبودم.

خودمم هیچوقت این فیلم رو کامل ندیدم و اگرم دیدم همیشه یه قسمتهائیشو دیدم نه

همشو.

آهنگهائی هم که تو این فیلم خوندم پیچک بود و خالی (من خالی از عاطفه و خشم).

زمانی هم که این آهنگها رو خوندم از ایران خارج شدم یعنی سال 1977 میلادی.

از اونجائی که اون زمان ایران کم و بیش شلوغ شده بود مجبور شدم خانواده رو

از ایران خارج کنم و بتدریج سفرای بازگشتم به ایران به تاخیر می افتاد و این

تاخیر باعث شد که خارج از ایران بمونم و بعد از انقلاب هم مجبور شدم

که همینجا بمونم.در واقع خروج من از ایران و موندنم کاملا تصادفی بود.

دلم واسه ایران تنگ شده .در واقع یه جزء بزرگ از موسیقی ایران کنده

شده و اون جزء بزرگ همه اون هنرمندانی هستن که خارج از وطنمون ایران

زندگی میکنن.جای من و امثال من خارج از ایران نیست.جای ما تو ایران

هست چون زاده ایران هستیم و اونجا مملکتمونه.

ابی درآخر در مورد هوادارانش هم اینطور میگه:خودم رو دوست نزدیک

شنونده هام میدونم و ازشون میخوام در مورد یکی از دوستای نزدیکشون

همیشه خوب فکر کنن و همیشه یاد آور ابی باشن.

به امید دیدار ابی عزیز در ایران

EBI’S work activity as quoted from a report or showed in a clip broadcasted on bebin.tv

سلام به روی ماهتون عزیزای دلم

نماز روزه همتون انشاالله مورد قبول

درگاه حضرت حق واقع بشه.

امیدوارم با پاکی و خلوص نیت هممون

بتونیم تو این ماه پر برکت هم رضایت

صاحب این سفره رو جلب کنیم و هم

به اون چیزی که هدف و آرزومونه

برسیم.ازتون التماس دعا دارم و

میخوام خواهش کنم قد همون یه خرما

که باهاش روزتونو میشکنید واسم دعا کنید.

امیدوارم همتون تو این ماه هر حاجتی که

دارین اجابت بشه.دوستون دارم.

پاک ،با ایمان،با عشق،پرانرژی و

شاد باشین.

سلام به روی ماه تک تکتون عزیزای دلم

امیدوارم تو این چند صباحی که این وبلاگ

فعالیتش رو آغاز کرده تونسته باشم بخش

کوچیکی از علائق و نیازتونو تأمین کرده

باشم.حقیقتش این پست رو صرفأ به این دلیل

نوشتم که معایب و نقاط ضعف و قوتم رو

بهم یاد آور بشین.خیلی کارها میتونست

انجام بشه تو این بلاگ که متأسفانه به دلیل

محدودیتهای موجود تو نت ما امکان پذیر نیست.

خودتونم میدونید که اکثر کاربرها تو ایران

با سیستم دایال آپ کانکت میشن از جمله

خود من که باعث میشه آدم نتونه کارهای

سنگین و نیازمند به سرعت بالا رو تو بلاگش

بزاره.مثل نشون دادن کلیپ فلش یا حتی پخش

موزیک یا عکس با حجم بالا.با این اوصاف

من تمام تلاشمو واسه بهبود هر چه بیشتر کمی

و کیفی این بلاگ میکنم.دست همتونم درد نکنه

که با حضورتون باعث دلگرمی و انرژی دادن

بهم میشین.یادتون نره نظر بدین.واسه تک تکتون

آرزوی سلامتی و موفقیت میکنم.

به امید دیدار ابی عزیز در ایران.

سلام به روی ماه تک تکتون

امیدوارم از عکسهائی که میزارم واستون خوشتون بیاد

که میدونم میاد چون ابی اینقدر محبوبه که در هر زمینه ای

آدم ازش بگه خوشاینده.من از این به بعد هر ۲ هفته ۱ بار آپ

میکنم.منتظر عکسای زیبا از ابر مرد صدا باشین.آدینا خیلی دوستون

داره ها.راستی نظر یادتون نره.همینطور پیشنهاد و انتقاد.دوستون دارم.

به تو از تو مینویسم

به تو ای همیشه در یاد

ای همیشه از تو زنده

لحظه های رفته بر باد

وقتی که بن بست غربت

سایه سار قفسم بود

زیر رگبار مصیبت

بی کسی تنها کسم بود

وقتی از آزار پائیز

برگ و باغم گریه میکرد

قاصد چشم تو آمد

مژده روئیدن آورد

به تو نامه مینویسم

ای عزیز رفته از دست

ای که خوشبختی پس از تو

گم شدوبه قصه پیوست

سلام به روی ماه تک تک شما دوستای خوب وبا محبتم

امیدوارم هر جا هستین وتو هر شرایطی به سر می برین

شاد و سربلند وموفق و عاقبت بخیر باشین.

راستش من از 11 سال پیش با صدای ابی آشنا شدم.

صدای ابی علاوه بر اینکه به من انرژی میداد منو با خودش

میبرد تو رویاهام و این حس خیلی واسم زیبا و دوست داشتنی

بود و هست و میدونم که خواهد بود.این بود که رفتم دنبال

آهنگها و آلبومهائی که داده بود بیرون.حالا زیاد نمیخوام

جزئیاتشو بگم و سرتونو درد بیارم.تا اینکه به این فکر افتادم

تا کاری کنم که بتونم حداقل یه تعداد از دوست داران و هواداران

این خواننده بزرگ رو دور هم جمع کنم که تا حدودیم موفق

بودم.در عین حال هیچوقتم به این فکر نکردم که حالا بیام یه

وبلاگ بزنم به این امید که کلی بازدید کننده داشته باشم و

روز به روز خودم و وبلاگم رو بیشتر بشناسن وبیشتر بهش مراجعه کنن.البته نه این که فکر کنین واسم مهم نیست نه،اتفاقأ حظور

شما تو وبلاگم نه تنها باعث افتخاره واسم بلکه نظراتون،انتقاداتون

و راهنمائیاتون خیلی تو گسترش این وبلاگ بهم کمک میکنه.

خلاصه اینکه من تصمیم دارم اینجا رو اختصاص بدم به عکسهای

ابی عزیز،چون من وبلاگ و وب سایت درباره ابی زیاد دیدم

ولی جائی که بیاد و تمرکز کنه رو چیز خاصی مثل عکس نه.امیدوارم شما دوستای خوبم با نظراتتون و راهنمائیاتون

به من تو تحقق پیدا کردن این هدف کمک کنید.یه دنیا دوستتون

دارم.امیدوارم لحظات خوب و خوشیو هر چند کوتاه تو این

وبلاگ داشته باشین.به امید دیدار ابی عزیز و همه هنرمندان

خوب و مستعدمون در ایران عزیز.